Sabahın ilk ışıkları odada süzülürken, Yusuf nişanlısı Elif’in yanında uyanıp usulca yorganı sıyırdı. Elif’in uykulu mırıldanmaları, Yusuf’un içini ısıttı. “Günaydın, sevgilim,” diye fısıldayıp, nazikçe Elif’in amını yalamaya başladı. Elif’in inlemeleri odayı doldurdu; “Yusuf, durma!” diye inledi, teni sabah serinliğinde titredi. Ritm yavaşça hızlandı, yatağın çıtırtısı aşklarına eşlik etti. İş bitince, Elif gülümseyerek, “Böyle sabahlar hep olsun,” deyip sarıldı.
Yorum